บทที่ 100 .

ปัจจุบัน

เลอสรรขับรถกลับมาแล้วจอดมันไว้ตรงทางเข้าไร่ แล้วเลือกเดินมันเรื่อยเปื่อยแบบไม่มีจุดมุ่งหมาย

ผ่านไร่ข้าวโพด

สนามแข่งม้า

ทุ่งหญ้าคา

และไร่กาแฟ.. ในหัวมีแต่ภาพความทรงจำที่เคยมีเธออยู่ มันทรมานจริงๆ

เขาเดินไปพลางนึกถึงประโยคหนึ่งจากภูผาเมื่อชั่วโมงที่แล้ว

..แผลมีดบาด ยังต้องใช้เวลากว่าจะแห้ง ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ